closed

سلام به همه دوستای گلم. نمیپرسم که خوبید آیا و بجاش دعا میکنم که خوبِ خوب باشید.

اول کرکری: قابل توجه سودی خانم که این پست هم از آقایون بود و از لیست بلند بالای خانمهای موجود در لیست نویسندگان بخاری بلند نمیشه.

دوم: ( عذر و حلالیت )خواهی

چون بیشتر دوستانم در دنیای مجازی اهل مازندران هستن و یا به این وبلاگ سر میزنن، از همین طریق دوست دارم که یه چیزایی رو بهشون بگم.

اول( منظور ۲-۱) اینکه خیلی از دوستی و آشنایی با شما خوشحالم. شمایی که بخش مهمی از خاطرات من هستید و خوشحالم که با شما خاطرات خوبی دارم، هرچند که نتونستم سازنده خاطرات خوبی برای شما باشم.

دوم( همون ۲-۲) میخوام از یک سری از دوستان معذرت بخوام که خواسته و یا ناخواسته از خودم رنجوندمشون یا باعث تکدر خاطر اونها شدم.

عاطفه و آیدای عزیز که هیچ وقت دلیل ناراحتیشون رو نفهمیدم،

بانوی اردیبهشت که شاید هیچوقت نتونم محبتها و بزرگواریهاش رو جبران کنم،

ماه تیسای مهربان که وسعت قلبش از بزرگترین اقیانوسهای روی زمین هم بیشتره،

و دیگر دوستانی که به هر دلیلی از من رنجیدند.

تشکر ویژه و مخصوص من از سعید عزیز و مهربونم که با ساخت این وبلاگ خونه مجازی مازنی ها رو بنا کرد،

از هستی عزیز که البته کمتر افتخار حضور تو جمع ما رو به ما دادن،

ازخانم آسمونی دوست داشتنی که با تمام غریبگیش با زبان و فرهنگ ما، باز هم به ما سر میزد و  بقیه دوستانی که مدتی رو هر چند کوتاه با ما سر کردند.

یک تشکر هم از امیرحسین عزیز که همه ما اون رو مازنی و از خودمون میدونیم.

اینم برای اینکه بعد از رفتنم نفرین پشت سرم نباشه که اسم کسی رو نیاوردم.

سودی عزیز (بابلی کیجای صادراتی)، عاطی ( کیجا بهشهری )، نرگس ( همون نرگسی خودمون)، سیمین ( شیطنت)، شکوه، شبنم، ممد شنگولک، عمو حمید، داش علی (نپتون)، یاس (همشهری)، احسان ساروی ( شاعر کوچولو)، آزاده و.... (بخدا دیگه یادم نمیاد ).

امیدوارم که همیشه پاینده باشید و با حضورتون چراغ این وبلاگ رو همیشه روشن نگه دارید.

                                                دوستدار همیشگیتون... آرش