خدایا ته نوم جا کمه آغاز

ته ور زار زمه ، کمه رازو نیاز


تا یاری هکنی این بی صداره

ونگ وا کنه شه جان خداره


دل درد ر گمبه روخنه ی جا

کلاروی فدا ، مه درد دوا


مردم چش ته گیسه ی جا مسه

پیچا پیلچ ته می دسه به دسه


ته دور ور همه دشتی خسه

خنه بساتنه رسه به رسه


خدا ته جا اماره شاد هکرده

ته ورچن تا محل آباد هکرده


********


1-خداوندا، من با نام تو آغاز میکنم و با زار و ناله باتو راز و نیاز دارم.

2-تا این بی نوا را یاری دهی که فقط از تو مدد میجوید.

3-درد دل خودم را با رودخانه (کلاهرود) می گویم، جانم فدای این رودخانه که دوای درد من است.

4-چشمان مردم (کشاورز) به گیسوان پر پیچ و تاب تو مست می باشد.

5-در اطراف تو کشاورزان خسته تن ، ردیف به ردیف خانه ساختند.

6-خداوند با وجود تو مارا شادمان نمود و در اطراف تو چندین روستا آباد کرده است.